Wij gaan terug!

30-12-2014 23:13

Nou ja, terug is misschien het verkeerde woord. 

We gaan terug naar Nederland, naar het zuiden van Nederland. We gaan naar Landgraaf. Een stad die voor ons beide helemaal nieuw is, maar waar we een plekje hebben gevonden waar we in ieder geval samen verder oud kunnen en willen worden. 

Waarom terug naar Nederland? Zullen vele van jullie zich misschien afvragen. Hebben jullie het hier niet meer naar je zin? Mankeert er iets aan het huis? Bevalt de buurt jullie niet meer? Of zijn het die ‘verschrikkelijke' Duitse buren die jullie het leven onmogelijk maken??? 

Nee, dus niets van dat alles en zeker niet onze buren. Zonder overdrijven kan ik wel zeggen dat we dat en dus jullie nog het meeste zullen gaan missen. Waar we ook gewoond hebben er zijn bijna geen plekken geweest waar we zoveel warmte hebben mogen ontvangen van onze buren als hier.

Het heeft ons werkelijk verbaasd hoe open we door hen zijn ontvangen en opgenomen in de ‘nachbarnschaft’ dat heeft ons in ieder geval steeds het gevoel gegeven dat we meer dan welkom waren en erbij hoorden. Als je dan zou moeten zoeken naar iets wat is tegen gevallen dan is dat minimaal, maar het is er wel. 

Ik had wat meer ‘Oranje’ verwacht bij de verschillende eindspelen, maar ……dat zij ze vergeven. 

Wat dan wel? We hebben we hier altijd veel bezoek gehad van Familie, vrienden en kennissen. Dat was dan voor een paar dagen en dan gingen ze weer naar huis. Logisch natuurlijk want het is voor de meeste nu eenmaal toch een eind bij hen vandaan. Met name Els mist het gewone normale contact met de familie heel erg. Nu de jaren verstrijken is dat gemis alleen maar groter geworden en dat is niet goed.

Els heeft al vaker laten weten dat, wanneer er onverhoopt, iets met mij zou gebeuren zij terug zou willen naar Nederland, het liefst in de buurt van haar Familie. De laatste ontwikkelingen, maakt dat gevoel van ‘je naasten missen’ alleen maar groter, hoe dan ook alleen oud worden in Duitsland is voor Els dus geen optie. 

Nou neemt mijn gezondheid de laatste jaren ook af, ik merk gewoon dat het allemaal wat moeilijker gaat dan een paar jaar geleden. Het onderhoud van een grote tuin gaat me, fysiek, steeds zwaarder vallen, ook het vele bezoek, ondanks het plezier wat we eraan beleven, gaat steeds moeizamer. Maar ook ik zou niet buiten onze familie en vrienden kunnen. Kortom een aantal redenen waarom we mettertijd terug willen naar Nederland. Tussen terug willen en teruggaan zit natuurlijk een verschil. Praktisch gezien is het voor ons niet aantrekkelijk om op korte termijn terug te gaan en dat willen we ook niet. Tegen de tijd dat we beide 65 zijn is het het meest aantrekkelijk om de stap over de grens te gaan maken.

 

Dat duurt dus nog even. Toch hebben we besloten om nu reeds ons huis in de verkoop te zetten. Dat is puur uit praktische overweging. Wachten tot ons 65ste jaar en dan pas proberen te verkopen gaat misschien gewoon te lang duren. De gemiddelde tijd dat een huis te koop staat is nu eenmaal wat langer. Duidelijk ook dat we de tijd willen nemen en geen haast hebben met de verkoop. De vraagprijs zal redelijk, maar voor Duitse begrippen, hoog zijn. Niet extreem hoog,  in ieder geval minder dan dat we erin de loop der jaren in gestoken hebben. Dat gaat dus gewoon tijd kosten. Mocht het zo zijn dat we wel snel een koper vinden, dan is de buurt nog niet van ons af. We zullen dan, ter overbrugging, ergens in de buurt een huisje huren om zo toch betrokken te blijven bij de 'Nachbarnschaft'. We hebben bewust gekozen om het vandaag, 1 januari 2015,  bekend te maken aan onze directe buren en vrienden. Vandaag is een van die dagen dat we allemaal bij elkaar zijn aan het begin van een nieuw jaar. We wilde gelijk deze gelegenheid  aangrijpen om hen allemaal te bedanken voor de fijne jaren die we met hun hebben mogen doorbrengen. Zoals ik al eerder heb gezegd we hebben ons hier zo thuis gevoeld en dat was alleen mogelijk door de warmte waarmee onze buren ons in hun midden hebben opgenomen. Niet alleen de ouderen, maar zeker ook de kinderen. Dat maakt het ook moeilijk om afscheid te gaan nemen. Juist dat afscheid stemt ons droevig, maar …………….zover is het nog niet!!Schrik dus niet als er morgen een schild in de tuin staat met daarop:

“ZUM VERKAUFEN”

Mocht je met eigen ogen willen zien waar we het over hebben dan nodig ik je graag uit voor een digitale rondleiding door ons huis.

De binnenkant van het huis

De buitenkant en de tuin

Tot slot zou ik u willen verwijzen naar de website voor meer informatie!

https://te-koop-huis-in-esterwegen.webnode.nl/