Respect voor politici ? ?

13-07-2012 23:55

 

Vandaag schreef  Pieter Klijn in zijn column voor RTLNIEUWS365 een pleidooi waarin hij opriep voor meer respect te tonen voor de mensen die het politieke ambt uit voeren en dat we gelukkig moeten zijn met onze huidige democratisch verkozen volksvertegenwoordiging.

 

Via de apple app. Reageerde Rob van Reijswijk op die column en wel met de volgende opmerking:

“De eerste les als je bestuurskunde studeert: Democratie is de minst slechte wijze om een land te besturen…….”

 

Ik denk dat niemand dat zal bestrijden. Echter ook al is het de minst slechte wijze, dat wil nog niet zeggen dat we ons tevreden moeten stellen met een stelletje…………..

 

Nee, laat ik het eens anders zeggen. Een beetje meer in de lijn van Rob van Reijswijk en Pieter Klijn.

Laat ik het maar zo zeggen, onze politici zouden zich eens moeten realiseren dat ze net als wij allemaal zijn begonnen als kind.

Denk eens even terug aan die tijd en toets je gedrag van nu eens aan die uitgangspunten die je van je ouders hebt meegekregen.

Ik hoor je vragen, hoezo?

Wat bedoel je?

 

Nou ga maar even zitten dan zal ik je eens een paar voorbelden geven:

 

·         De eerste les die je als ouder aan je kinderen leert is niet te liegen. Hoe erg het ook is wat ze hebben gedaan, kom er vooruit en we komen eruit. Beste Pieter en alle lieve politici, ga eens bij jezelf na, komt het je bekend voor? Toets je je eigen gedrag nog weleens aan die nobele uitgangspunten? Zouden de huidige politici die toets nog kunnen doorstaan. Hoeveel Kamerleden zijn er die nooit iets anders hebben gezegd in “het landsbelang”. Hoeveel Kamerleden zijn er die altijd en onder alle omstandigheden de waarheid hebben verteld aan de ‘kiezer’? Zijn ze op twee handen te tellen, denk je?

 

·         Een andere, niet minder waardevolle les is, heb respect voor de ander. Behandel die ander zoals jij door die ander zou willen worden behandeld. Het lopen naar de interruptie microfoon en daar ongenuanceerd op de man spelen en niet op de inhoud is vaak van een niveau wat je van je eigen kinderen nooit zou accepteren. Waarom moet je dat dan wel accepteren van wildvreemden die zeggen te handelen in het landsbelang? Die zeggen jou mening te vertolken, terwijl ik ze steeds andere dingen hoor zeggen als dat waar ik mijn stem voor gegeven heb. Moet je daar dan toch je stem aan geven?Moet je die mensen dan je vertrouwen schenken?

 

·         Mijn moeder zei altijd tegen, “Rob, wel eerlijk delen met je vriendjes hé” Mijn vriendje deelde ook altijd eerlijk met mij, dus dat was geen punt. Het eerlijk delen ging alleen niet meer op toen we niets meer hadden. Plotseling zei mijn moeder toen: “Eerlijk delen is goed, maar dan moet er wel wat te delen zijn. Als we niks hebben kunnen we niks delen. Zo simpel is het. Nou weet ik wel, wij hadden natuurlijk geen vriendjes die in Griekenland, Spanje of Italie woonden. Nee, bij ons in die arbeidersbuurt woonden alleen simpele, hardwerkende mensen. Die, als het kon, graag een ander hielpen. Maar dan moest het wel kunnen. Natuurlijk ging dat niet over miljarden voor de buren. Nee het ging om een potje eten voor de buurvrouw die van de steun leefde. Mijn moeder sprong voorzichtiger om met de paar rottige centen die we te besteden hadden in die tijd dan dat de heren en dames politici nu met de miljarden van tegenwoordig lopen te smijten.

 

·         We woonden in een klein huurwoninkje in de Amsterdamse binnenstad. Naast ons eigen gezin woonde er ook nog 2 oome’s bij ons in. Twee werkeloze mijnwerkers uit het zuiden van Limburg die in Amsterdam hun heil kwamen zoeken, nadat ze uit de mijnen waren gedonderd en niet de beloofde baan konden vinden in het zuiden. Mijn ouders hielpen hen. Niet die politieke partijen die verantwoordelijk waren voor de sluiting van de mijnen. Die nog voordat er ook maar een baan was gecreëerd de deuren al hadden gesloten van de mijnen en de harde werkers dwongen om hun heil maar ergens anders te zoeken, ver van hun gezinnen. Toen een derde Oom zich melde uit het diepe zuiden, zeiden mijn ouders dat onze woning en zolder te klein waren en we gewoon vol zaten. Iedereen begreep dat. Er kon niets meer bij. Het hield gewoon op. Wel zochten mijn ouders samen met hun naar andere oplossingen, oplossingen in het zuiden zodat iedereen een beetje op zijn plekje kon blijven.

 

Ach het zijn zomaar een paar levenslessen die toch helemaal niet zo schokkend zijn. Mijn ouders waren lieve mensen en, net als wij nu nog steeds, bereid om een ieder te helpen. Maar wel als voorwaarden dat er ruimte moest zijn om te helpen. Wat ik nu vaak zie bij de politici van vandaag, dwars door de partijen heen, is dat ze die wijze lessen vergeten zijn die ze allemaal van hun ouders hebben meegekregen.

Dat ze die wijze lessen niet meer in de praktijk toepassen. Dat ze ………

 

Ja Pieter, doordat ze vergeten zijn wat ze van huis uit hebben geleerd en de simpele uitgangspunten niet meer toepassen , hebben ze het respect van de kiezer verloren.

Een ouder die zijn kinderen alleen maar voor liegt, zijn kinderen respectloos behandelt, niet eerlijk de beschikbare middelen deelt en teveel ooms in zijn woning toelaat, verliest zijn geloofwaardigheid en zal worden geconfronteerd met wantrouwen.

 

Zie hier wat onze politici hebben bereikt, wantrouwen over de hele linie. Door zelf niet het juiste voorbeeld te stellen, verliest het volk zijn vertrouwen in zijn leiders, met alle gevolgen van dien.

 

Het wordt tijd dat onze politieke partijen zich de lessen uit hun prille jeugd gaan herinneren en er naar gaan handelen. Je zult zien hoe snel er dan weer respect is voor de hardwerkende politici vanuit  het electoraat !!

 

Met respect, verdien je respect!