Gaan we nou die agent de schuld geven??

26-11-2012 23:38

 

In de Telegraaf stond vanmorgen het volgende stukje over de 17 jarige jongen die in Den Haag zo jammerlijk om het leven kwam door een politie kogel:
 
 
De 17-jarige Rishi Chandrikasing die zaterdagochtend vroeg op een perron op station Hollands Spoor in Den Haag door de politie werd doodgeschoten, had helemaal niet op straat mogen zijn.
Op last van de rechter moest de jongen in de weekeinden om 1:30 terug zijn bij de woongroep, waar hij verplicht verbleef.Volgens bronnen hoorde hij dan ook zeker niet op straat te zijn op het tijdstip van de schietpartij.
Deze voorwaarde kreeg hij opgelegd toen hij in september werd geschorst uit detentie. Hij zat in de cel voor een reeks inbraken. Ook moest hij na zijn vrijlating verplicht verblijven in een opvanghuis in Scheveningen .
Tot zover de Telegraaf.
 
In vrijwel alle media wordt melding gemaakt van het feit dat een 17 jarige, ongewapende jongen is gedood door een politie kogel. Waarbij de jongen wordt neergezet als een soort heilige. 
Een goede vriend van een ieder. 
Een jongen die voor een ieder klaar stond , waar je zo mee kon lachen en meer van dit soort verheerlijkinguitspraken.
 O, ja! Het zijn dan wel de ‘vrienden en bekenden’ die aan het woord zijn. 
Die hem, naar eigen zeggen, in o.a. 1 Vandaag, zo zullen gaan missen als ze weer eens ‘op toer gaan’ zo wisten ze te melden.
 
Niet de slachtoffers van de vele in braken die hij op zijn naam had staan, niet de gedupeerden die, na bedreiging met een vuurwapen, jaren later nog rillen bij het horen van deze, crimineel zijn, naam. Heb ik gehoord. 
Niemand heeft even de moeite genomen om hen even te vragen om een karakterschets van dat crimineeltje. 
Nee zijn vrienden die hem zullen missen als ze weer ‘eens op toer’ gaan, die mogen uitgebreid kont doen van hun gemis. Om daar ook nog even een verkapt dreigement aan te koppelen. 
Een van de ‘maatjes’ wilde nog even afwachten of hij de straf wel genoeg vond die de agent zal krijgen.
(Het is dus niet de vraag wat er uit het onderzoek komt, nee voor de kompanen in het kwaad staat het al vast, de agent moet worden gestraft)
 
Wat te denken van de agent in kwestie!
 
Deze wordt gewaarschuwd en door zijn/haar meldkamer op pad gestuurd naar een man die zich, kennelijk gewapend, ophoud in het station. Bij aankomst worden de agenten onmiddellijk geconfronteerd met de mogelijke verdachten. 
De verdachten wordt gesommeerd om beide handen in de lucht te steken, door een agent met een getrokken, doorgeladen pistool. (dat zijn toch de instructie hoe je een gewapende crimineel dient te benaderen!) 
De verdachten reageert niet zoals gevraagd. Nee, meneer besluit zijn handen ergens in het midden van zijn lijf onder zijn kleding te brengen. 
Daar sta je dan, als agent met zo’n goede vier uur schiettraining per jaar, waarbij je mag hopen dat je op 25 meter een bord raakt. (Gemist? Ach gut!! Nou effe wachten volgend jaar heb je weer vier uurtjes om het te proberen!!)
Met de adrenaline die door je lijf giert, de twijfel. Wat doet hij? Grijpt hij naar een wapen? Waarom doet hij niet wat ik zeg? O,luister in godsnaam! Wat doe ik wacht ik tot ik neergeschoten ben? Of reageer ik nu. Er klinkt een schot, er vliegt een kogel door de lucht.
 
Er valt een jongen van 17 jaar neer. Dood !
 
Natuurlijk is het vreselijk dat een jongen wordt gedood door een politie kogel! Natuurlijk had die jongen niet moeten sterven daar op die plek opdat moment.
Maar, het was niet de agent die de jongen, tegen de hem opgelegde straatbeperking in, opdat moment daarop straat heeft doen belande. Nee het was een jongen die bekend stond als vuur wapen gevaarlijk. Meerdere malen veroordeelt voor roof en geweldpleging. Die jongen stond daar tegenover een agent, waarvan we inmiddels weten dat de schietbekwaamheid van onze politie te wensen overlaat, die gewapend was en ervan overtuigd was dat het niet opvolgen van de opdracht om de handen boven het hoofd te houden zou leiden tot een situatie die gevaar opleverde voor hem/haar en de onschuldige omstanders.
 
De gene die de oorzaak moeten gaan onderzoeken, die een oordeel moeten vellen over de schietbekwaamheid van ‘onze’ agenten moeten zich maar eens goed realiseren dat in principe onze nationale bezuinigers in de tweede kamer mede verantwoordelijk zijn voor de dood van deze knul.
Als je willens en wetens politie mensen, ongetraind (vier uur per jaar schietoefeningen) de straat op stuurt, dan kleeft er ook bloed aan de handen van hen die verantwoordelijk zijn voor het verstrekken van de middelen waarmee we de kwaliteit kunnen behouden van onze politie.
De gemiddelde vrachtwagenchauffeur maakt meer uren aan nascholing dan dat de agent in de gelegenheid wordt gesteld om zijn schietvaardigheid op peil te houden.
 
Wat Rishi Chandrikasing betreft, ik hoop oprecht dat hij het laatste slachtoffer is, net als ik hoop voor zijn slachtoffers dat ze nooit meer de dupe zullen zijn van een gewelddadige overval !!