Europese schijndemocratie !!

12-09-2012 12:25

Onderstaand artikel kwam ik van morgen tegen op een van de internet krantjes. Vanuit een van de forums begreep ik dat tegen verspreiding geen bezwaar bestond. Na lezing leek het me belangrijk genoeg om even te delen. Het geeft een goed overzicht van de ontwikkeling omtrent de besluitvorming over de verregaande samenwerking in Europa.

Ik denk dat dit zoveel mogelijk verspreid moet worden. 
Ik geef toe, het is een lang stuk, maar echt het is de moeite van het lezen meer dan waard! 

 

Erger u niet, verwonder u slechts.... 
De Nederlandse kiezer gaat vandaag naar de stembus.

Eerder al, in 2005, heeft de kiezer zich uitgelaten over Europa en de Europese Grondwet via een referendum. Een ruime meerderheid van 61,5 procent sprak zich daarbij uit TEGEN de Europese Grondwet, terwijl 38,5 procent voor stemde. De opkomst bedroeg 63,3 procent.

De vraag was simpel: 
"Bent U voor of tegen instemming door Nederland met het verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa?" 

 

Nadat zowel het Franse als het Nederlandse referendum was uitgedraaid op een helder en duidelijk 'nee', bespraken Europese leiders op 16 juni 2005 de toekomst van de Europese Grondwet. Besloten werd om de deadline voor goedkeuring van het verdrag voor onbepaalde tijd op te schorten. In het voorjaar van 2006 vergaderden de Europese leiders opnieuw om te zien of de Europese Grondwet misschien toch nog een toekomst had. Op 13 december 2007 werden de Europese regeringsleiders en staatshoofden het eens over het “Verdrag van Lissabon”.

Toen moesten alle EU-landen, respectievelijk de parlementen van die landen, het verdrag nog goedkeuren.

 

Op 1 december 2009 is vervolgens het Verdrag van Lissabon in werking getreden.

Het Verdrag van Lissabon is in feite de bijgewerkte versie van de in 2005 door Nederland en Frankrijk afgewezen Europese grondwet. Dus zonder dat bevolkingen zich daar ook maar van bewust waren, werd daarmee de eerder door de bevolkingen massaal weggestemde Europese Grondwet een feit. Toenmalig staatssecretaris Timmermans (PvdA) van Europese Zaken gaf destijds al toe dat het Verdrag van Lissabon en de grondwet eigenlijk voor een groot deel wel overeenkomen, maar de verschillen maakten volgens hem toch best wel veel uit. Wat die verschillen precies waren heeft Timmermans echter nooit afdoende uiteengezet. Logisch; die zijn er in feite ook niet en de verschillen die er wel zijn bestaan uit punten, komma’s en accenten. 

In 2008 stemden vervolgens de Ieren in een referendum nog massaal tegen dit verdrag en de overige Europese burgers werd niets gevraagd. Er werden vervolgens enkele marketing-technische concessies gedaan aan Ierland, en in oktober 2009 stemden de Ieren in een tweede en buitengewoon spannend referendum alsnog vóór, zij het nipt. Het Duitse Hof ging pas akkoord na lang beraad en stelde wel degelijk een aantal voorwaarden aan het Duitse parlement. (!) De Poolse en Tsjechische presidenten wilden het verdrag lange tijd zelfs helemaal niet ondertekenen. In Nederland heeft de Tweede Kamer het verdrag al op 5 juni 2008 goedgekeurd, de Eerste Kamer deed dat een maand later.

 

Is het nu allemaal correct verlopen?

Staatsrechtelijk is die procedure weliswaar correct verlopen, maar de schaamteloze wijze waarop politici deze Europese “grondwet” op spitsvondige wijze langs de mening van de bevolking (die zich eerder immers impliciet tegen een grotere Europese invloed had uitgesproken) loodsten is tekenend voor het politieke karakter wat in “Den Haag” weer is ontstaan na Fortuyn. Met werkelijke democratie en de parlementaire plicht tot verdediging van de Nederlandse soevereiniteit had het uiteindelijk weinig meer van doen. 

 

Hoe democratisch is de Europese Unie ?

De Europese Unie is zodoende alles behalve een democratisch gekozen eenheid. Waar de burgers voor kunnen kiezen, eenmaal per 5 jaar, is het Europese Parlement. Dit “parlement” bestaat uit een gezelschap ex-politici uit nationale parlementen of het cohort daar achter, wat tegen fenomenale (hoge) salarissen en emolumenten zich bezig houdt met verhuizen van Straatsburg naar Brussel en vice versa. Maandelijks wel te verstaan! Iedere maand verhuist men het hele Europese hebben en houden tussen deze beide steden. Over belangrijke zaken zoals financiën, economie, buitenlands beleid en immigratie, heeft dit parlement niets, maar dan ook werkelijk helemaal niets te vertellen. De directe invloed van de burger op die terreinen is zodoende nihil. Deze taakgebieden worden namelijk ingevuld door niet gekozen, maar benoemde, Europese “commissarissen” en hun wil is in Europa ondubbelzinnig wet.

 

De commissarissen dan?

Deze “commissarissen” vormen samen de “Europese commissie” welke wordt voorgezeten door de Portugese ex-communist José Manuel Barroso.

Het benoemingenbeleid is een groot geheim. Behalve de Engelsman Nigel Farage (Mede voorzitter van de Europese fractie Europa van Vrijheid en Democratie) verzet tot dusver geen enkel Europees parlementslid zich tegen deze vormgeving aan het Europese democratische gehalte. 

De “Europese Raad” is de vergadering van de regeringsleiders van de lidstaten. Ook deze vergadering wordt voorgezeten door een vaste voorzitter, de Belgische ex-regeringsleider Herman van Rompuy, die door de regeringsleiders in een geheime stemming voor 2,5 jaar werd benoemd na vele en scherpe onderhandelingen. De scherpere geheugens herinneren zich nog dat destijds ook Jan-Peter Balkenende kandidaat was in het geheimzinnige gedoe rond de keuze voor een voorzitter……… Geen enkele burger uit de lidstaten heeft ooit het voorrecht gehad zelf te mogen stemmen op degenen die kennelijk in Europa de lakens uitdelen. Ook in Nederland niet: wij stemmen op een partij en partijprogramma in de wetenschap dat dit programma in ieder geval NIET wordt uitgevoerd. Wanneer de krachtsverhoudingen zijn gepeild (meer is het niet) gaan de dames en heren immers in een zorgvuldig geregisseerd circus samen overleggen hoe de salarissen de komende jaren worden verdeeld in de plenaire zaal.

Dus conform Sonneveld is de verkiezingsboodschap aan de kiezer: “knitschje maken; achteruit de trap af en opsodemieteren.” Daarna is het afwachten wat de nu nog onbekende premier van een nog onbekend Kabinet met een nog onbekend programma in het nog onbekende politieke Europa gaat proclameren. Tja: dat schijnt erg democratisch te zijn volgens de democraten die de politieke partijen leveren. 

 

De Economie gebaat bij dit Europa?

Inmiddels is de Europese economie in zwaar weer komen te verkeren. Tekende zich in 2002 al een crisis af in de schromelijk overschatte en overgewaardeerde automatiseringsindustrieën, het werd in 2007 gevolgd door twijfel aan de waarschijnlijk nog veel meer overschatte huizenmarkt en uiteraard daaropvolgend (2008) de in de huizenmarkt prominent opererende bancaire wereld. Intussen bleek ook nog dat de Zuidelijke lidstaten het niet al te nauw hadden genomen met EU-subsidies en boekhoudingen. De voor infrastructuur aangevraagde en vrijwel blindelings verstrekte subsidies werden veelal aangewend voor zinloze projecten die weliswaar de lokale economie een tijdje op gang hielpen en hielden, maar even zo goed nog geen buitenlandse handel tot stand brachten. Niet continentaal en laat staan intercontinentaal wat, vanuit Europa gezien, “buitenlandse” handel zou zijn. In het Griekse en Spaanse geval werd er soms ronduit gefraudeerd met verstrekte subsidies en de boekhoudkundige verantwoording. Met “duurzaam” had het allemaal niets te maken. 

Deze handelwijzen wreken zich nu en ook meteen in kloek formaat. Zelfs met Europese subsidies en fraude lukt het de Zuidelijke Europese staten niet meer om financieel overeind te blijven. Zodoende moet de Europese geldkraan kennelijk nog verder open naar de mening van Barroso c.s. De werkelijke reden is dat bankiers zich destijds massaal op de aanvullende financieringen van de Europees gesubsidieerde projecten hebben gestort. De zodoende gevulde portefeuille zorgde destijds voor onvoorstelbare bonussen in managementland en eigenlijk is het geen wonder dat ook Nederlandse ex-politici en vakbondsleiders een hoofdrol speelden –en nog spelen- op de bankiers-eilanden. Het smaakte naar steeds meer. 

Maar vervolgens heeft nu ook de Europese commissie een uitgelezen kans om een “verdeel en heers” politiek te voeren over de lidstaten. Wanneer immers Europa uiteen valt, vallen daarmee ook de bankiers, vervolgens de financiële systemen en zodoende de Europese nationale economieën. Europa-adepten en Europese politici, naast nationale regeringsleiders, hebben zich zodoende en zonder acht te slaan op de waarschuwingen door de bevolkingen, in gijzeling laten nemen door ongekozen “leiders” in Europa. 

Wie dacht dat de crisis van 2008 vergelijkbaar was met 1929 had misschien wel gelijk: het past in de economische golfbeweging die elke 70 – 90 jaar een crisis beloofd. Het is echter 2012 en dat laat zich opvolgend vergelijken met 1933. Ook toen was Europa, zonder het zich te realiseren, in zwaar weer. De geschiedenis lijkt zich te herhalen. 
En het ziet er deze keer eerlijk gezegd nog veel slechter uit.

Omdat we niet kunnen kiezen!!
Was getekend,

Henny Eekhof.

 

Opvallend hierin is dat er geen oordeel wordt gegeven, er werd slechts verteld hoe een en ander is verlopen. Een oordeel wordt overgelaten aan de lezer cq kiezer.

Veel sterkte vandaag bij het maken van de juiste keuze !!