Verhalen, zijn er om verteld te worden.

 

 

Ik heb ervoor gekozen om de verhalen zoveel mogelijk te plaatsen in een soort van tijdlijn. Onderweg kunt u natuurlijk zelf kiezen welke verhalen u het eerst wilt lezen of wat u het meeste aanspreekt! Dit om de lezer in de gelegenheid te stellen zijn eigen keuze te bepalen.

De ene rubriek of dat ene artikel zal u nou eenmaal meer aan spreken dan het ander. We hebben geprobeerd de opbouw zo logisch mogelijk te maken.

Aan de linkerkant ziet u een aantal sub pagina's welke een indicatie geven van hetgeen u daar mag verwachten.

 In grote lijnen wil ik u meenemen op een wandeling dwars door mijn leven. Net zo als alle andere levens varieert ook mijn leven tussen leuke, minder leuke en ronduit droevige momenten. Al die aspecten komen op verschillende momenten in je leven voor. 

Ik heb geprobeerd ze zo luchtig mogelijk te beschrijven, meestal met een lach en heel soms met een traan.

Ach ook dat hoort bij het leven, zullen we maar zeggen.

 

 Geboren in de Amsterdamse Kinkerbuurt 

De eerste levensjaren heb ik doorgebracht aan de rand van de Amsterdamse Kinkerbuurt.

Een volksbuurt bij uitstek. De eerste jaren van mijn leven, samen met mijn ouders, doorgebracht op een omgebouwde zolder boven mijn Opoe aan de 2e Kostverlorenkade.

Slechts goede herinneringen heb ik daaraan over gehouden.

 

Opgroeien in de Orteliusstraat

Vanaf ongeveer mijn vierde levensjaar tot en met mijn vijftiende heb ik met mijn ouders gewoond in de Orteliusstraat, achter het Mercatorplein.

 

 Het Korps Mariniers 

Met vijftien jaar en acht maanden ben ik toegetreden tot het Korps Mariniers. Mijn belevenissen bij die elite club hadden het meest te maken met "die zaken die niet konden" Ik was zeker geen model militair en ook zeker geen voorbeeldig Marinier.

Hetgeen niet weg neemt dat de, ruim drie en een half jaar,  die ik bij het korps heb mogen dienen mij tot op de dag van vandaag met trots vervullen.

De slogan "eens een marinier, altijd een marinier" klopt dan ook als een bus.

Ik ben er trots op dat ik ook nu nog, zoveel jaren na mijn actieve dienst, steeds kan zeggen dat ik contact heb met de maten van toen. Uit die periode stammen ook de verhalen die tot de verbeelding zullen spreken.

 

 Stoomafblazen in binnen en buitenland  

Na mijn diensttijd was het nodig dat ik even stoom afging blazen. De eerste periode na mijn diensttijd heb ik doorgebracht in Valkenburg Na wat omzwervingen en, vele, baantjes ben ik beland in het Duitse Monchau. In die periode leerde ik ook mijn vrouw kennen en zijn we, uiteindelijk samen, weer terug gegaan naar Amsterdam.

 

De Horeca in Amsterdam, 

Eenmaal terug in het Amsterdamse werd ook de kost weer verdiend in de horeca. Ook in die periode heb ik wel het een en ander meegemaakt wat de moeite van het vertellen meer dan waard is. Op het einde van mijn werkzame leven in de hoofdstedelijke horeca was er nog een dilemma, vrouw weg of stoppen met de horeca !

Ach en zoals het verhaal al doet vermoeden heb ik dus gekozen voor ......................................juist, ander werk !

Het kroegleven is prachtig als je vrijgezel bent, maar uiteindelijk wilden we verder en dan moet je bereid zijn keuzes maken.

 

Het GVB Amsterdam 

Nadat de keuze was gemaakt om de horeca te verlaten, drong zich de vraag op "wat nu"?  Uiteindelijk kreeg ik de mogelijkheid om te gaan werken voor het GVB in Amsterdam. Ik werd aangesteld als Trambestuurder in opleiding met conducteurs taken, zoals dat zo mooi werd genoemd. Het zal niemand verwonderen dat het leven van een trambestuurder in Amsterdam geen moment saai is. Ook in deze periode deden zich een groot aantal zaken voor die het meer dan waard zijn om na te vertellen.

Gedurende de roerige jaren bij het GVB Amsterdam, heb ik me ingezet als personeelsvertegenwoordiger op alle niveaus. Ook die belevenissen waren, op zijn zachtst gezegd, 'Uniek' te noemen en leverden jaren later nog steeds veel stof tot nadenken.

 

Stadswacht en later Flatwacht

De opstart van een aantal projecten t.b.v. het weer laten instromen van langdurig werkelozen in de arbeidsmarkt is een ander hoogte punt geweest in mijn carrière bij de gemeente Amsterdam. Een periode ook waarin ik ook de mindere kanten van mensen leerde kennen. Daar tegenover staat dat er ook heel veel plezier te beleven was.

 

Einde carrière door een zwaar auto-ongeluk. 

Ook die periode heeft zijn diepe sporen achtergelaten. Niet alleen in mijn leven maar zeker ook in het leven van mijn vrouw die dagelijks werd geconfronteerd met de schadelijke gevolgen van dat ongeval. Het gevecht tegen verzekeraars, het gevecht voor erkenning van de symptomen welke er uiteindelijk toe hebben geleid dat terug keer naar een werkzaam leven tot het verleden behoorde. Ook in deze periode weer mensen leren kennen op een manier dat je niet verwacht. Kortom ook genoeg stof om over te vertellen.

 

De Emigratie.

Na een slopende weg van langdurig herstel, is er dan het moment gekomen dat we besluiten te vertrekken naar Duitsland. Naar de plek waar we nu zitten. Ook die verhalen staan in mijn gedachten gegrift. Ik ga maar eens kijken of we ze ook op papier kunnen krijgen.