Huisdieren aan boord

26-02-2012 08:07

 

PIEP,

Piep was mijn vriend. Piep was mijn maatje. Piep was altijd en overal waar ik was. Piep was Piep en Piep was een witte muis met sterallures !

Ik was marinier en diende aan boord van Hms. Amsterdam. Ik was de eigenaar van een witte muis die luisterde naar de naam Piep, nou ja , luisterde is misschien iets te veel gezegd. Maar laat ik bij het begin beginnen. Ik had Piep in een opwelling aangeschaft . Aan boord was geen plaats om huisdieren te houden, werd er altijd gezegd. Nou had ik in die tijd erg sterk de neiging om juist dat te doen wat niet echt gebruikelijk was. Dus het meest voor de hand liggend leek me dus een witte muis. Redelijk simpel te vervoeren, neemt vrijwel geen plaats in, kortom alle voordelen van een klein huisdier , zonder dat iemand er perse iets van zou moeten merken.

Piep had het op zijn beurt best naar zijn zin. Hij woonde in mijn kleerkast aan boord tussen de zakdoeken en de sokken had hij zijn vaste plek gevonden en , naar het scheen , had hij het er best naar zijn zin. Als ik niet op wacht stond was Piep altijd bij me te vinden. Hij zat in de linker boven zak van mijn dungaree, zeg maar het ouderwetse werkpak van een marinier.

Piep had het best naar zijn zin zo in mijn bovenzakje. In het cafetaria, waar we de maaltijden nuttigden, liep Piep over de tafel en scharrelde zijn kostje bij elkaar. Er zaten in die tijd nog alleen kerels aan boord , dus de kans dat het op een gillen werd gezet was vrijwel nihil. De marine was, in die tijd , nog niet geëmancipeerd. Ik sleepte Piep echt overal mee naar toe. Het was een echte kroegtijger In bijna alle Middellandsezee landen is dat beestje geweest. Vervolgens ook in vrijwel alle kroegen die er in die steden te vinden waren. In de meeste kroegen zwom hij in de spoelbak en dronk bier!!! en at (hoe kan het ook anders ) kaas en worst. Dat beestje heeft echt meer dan twee jaar overal geleefd waar ik ook was. Uiteindelijk is hij er aan boord van door gegaan.

Ik weet nog een keer dat ik een weekend thuis was in Amsterdam. Mijn ouders moesten weg, dus er was niemand thuis toen ik thuis kwam. Ik zou ‘s avonds naar dansschool Bakker gaan en daarna nog de stad in. Ik moest dus een veilig plekje hebben voor “PIEP” (over creatief gesproken hé , hoe kom je op zo’n naam voor een muis.) Het enigste wat ik thuis kon vinden was een oud aquarium wat aan 1 kant geen glas meer had. Ik dacht toen slim te zijn. Ik haalde een aantal boeken uit de boekenkast en zette het aquarium met de openkant tegen de kast aan en hup, PIEP had een veilig plekje …… dacht ik.

Ik kwam tegen 04.00uur thuis op zondag morgen. Ik verbaasde me dat er nog licht branden. Ik hoorde vreemde geluiden uit de slaapkamer van mijn ouders komen . Ik zag dat ook daar nog licht branden en ging naar binnen. Ik trof daar mijn vader aan op zijn knieën met een hengel in zijn hand. Nou was dat op zich niet zo vreemd , ik bedoel dat hij een hengel in zijn hand had, maar je verwacht het niet om die klok en in een onderbroek.

Hij zat dus met die hengel achter de kast te meppen terwijl mijn moeder, op zeer veilige afstand, aanwijzingen stond te geven waar die @##@@## %^*&&*^ MUIS was !!!! Ik werd ook niet echt vriendelijk ontvangen en gesommeerd om onmiddellijk dat pokken beest te vangen.

PIEP was dus ontsnapt !!!

Piep was gek op suiker en rook dat op meters afstand, dus mijn vinger nat gemaakt, in suiker pot, een keer roepen en ……daar was PIEP. Ik heb mijn ouders goede nacht gewenst en Piep bestraffend toegesproken. Ik kreeg te horen dat Piep niet langer welkom was. !!!

Dat was dus Piep !!!