Even voorstellen: Martin Hauschke

22-02-2012 12:05

 

even voorstellen : Martin Hauschke

 

Ik ben Martin Hauschke (1957),

Hier klikken voor de Duitse versie.


Ik ben geboren in 1957 en opgegroeid in een klein dorp dat de naam draagt Boen.
Boen ligt in Ostfriesland in de buurt van de Nederlandse grens.

 

Ik heb elektrotechniek gestudeerd en ben uiteindelijk afgestudeerd Ingenieur. 
Aansluitend ben in militairendienst gegaan en heb gediend in Budel (Nederland).

Na mijn diensttijd ben ik in de burgermaatschappij aan de gang gegaan al technisch ambtenaar.

In 1986 ben ik getrouwd met Beate, mijn vrouw.

Twee kinderen, een meisje en een jongen. Onze eerste woning stond in Papenburg. In 1988 werd ons huis in Aschendorf gebouwd en betrokken. Daar wonen we nu nog steeds.

Mijn werkgebied bestrijkt het hele veld van hoog technologie, en strekt zich uit over een groot gebied van technologische toepassingen. In mijn vrije tijd hou ik me graag bezig met verschillende hobby’s, de belangrijkste daarvan zijn: Computers, Astronomie en nog veel meer. Maar de meeste tijd besteed in toch aan mijn gezin en aan het huis waarin we wonen.

Hoe kom je er nou bij om teksten te gaan vertalen van het Nederlands naar het Duits, zult u zich misschien afvragen?

Wel nu, Rob’s levensverhalen heb ik voor het eerst gelezen in EL-Nachbarn. De manier waarop de zijn verhalen verwoord sprak mij erg aan, ik werd er door getroffen. EL-Nachbarn is natuurlijk van oorsprong een Duits initiatief en wordt ook hoofdzakelijk door Duitsers gelezen.. Toen ik me dat realiseerde vond ik het jammer dat de verhalen, eigenlijk voor een zeer beperkte groep toegankelijk waren. dat betekende gelijk dat een heel grote groep lezers de verhalen van Rob geheel niet lezen konden en dat vond ik toch wel erg jammer.

Op een gegeven moment vroeg Rob, via EL-Nachbarn, of er nou niemand was die zijn verhalen kon vertalen naar het Duits. Ik ben toen stomweg maar begonnen. Ik had als ondersteuning veel aan de kennis van het Nederlands welke nog uit mijn jeugd stamde. Het ging hier om “het Rheiderländer Plat”, hetgeen heel sterk lijkt op het plat Gronings en zich zo ook laat aanhoren. 
Tot slot mijn gevoel voor Duits en de Pc zijn onontbeerlijk geweest.

De vertalingen zijn niet perfect en dat hoeft ook niet.
Een letterlijke vertaling, haalt de gevoelens weg uit de verhalen die Rob schrijft. Een perfecte Duitse vertaling zou koud en kil overkomen en doet de sfeer, waarmee Rob zijn verhalen verteld geweld aan. Het belangrijkste bij de vertaling is, naast de inhoud juist de sfeer en atmosfeer. 

Die sfeer wordt gecreëerd door de dingen te lezen die tussen de regels staan.

Woordkeuze en zin opbouw staan altijd in relatie tot het oorspronkelijke verhaal.