De NS wordt weer duurder

24-02-2012 14:13

 

“De stijging van de treintarieven zal volgend jaar naar verwachting uitkomen op 2,55 procent.”

Aldus een artikel van heden morgen in de Telegraaf.

 

Ik zou u graag willen uitnodigen om eens, samen met mij, een stukje met de trein rijden? Gewoon een vast traject door de zeisoenen heen. Zullen we? Ik bedoel natuurlijk, als hij rijd. Kom laat mij u even meenemen op een paar ritjes, eens kijken of u dan nog bereid bent om die verhoging te accepteren.

 

Het eerste kwartaal:

Ik heb een afspraak om 10 uur, je neemt een trein eerder, want de ervaring leert dat er wel eens vertraging kan ontstaan op het spoor. En ritje van normaal zo’n driekwartier, moet dus voldoende zijn, denk je.

Nou nee dus, er vallen twee treinen uit. 1 omdat er een stuk is en een ander omdat die ergens anders wordt ingezet omdat daar een trein is uitgevallen? Logisch?? O ja, het heeft de laatste tijd gevroren, daar kunnen de wissels niet zo goed tegen, dus de wissels doen het ook niet al te best!

Het is nog hartstikke koud buiten. Je staat te wachten op een station waar geen gesloten wachtruimte is. Gewoon een open Abri, daar moet je het mee doen. Een Abri waarin je niet kunt staan daar er hele hopen sneeuw liggen. Het is half negen.

Niet dat dat de reis goedkoper maakt hoor, nee je betaald gewoon de volle prijs voor iets wat je niet krijgt! Voor iets waar je geen gebruik van kunt maken.

Het tweede kwartaal:

Ik heb een afspraak om 10 uur, door de ervaring wijs geworden, dus neem ik twee treinen eerder. Het gebeurt de laatste tijd wel eens dat er een trein uitvalt om welke duistere reden dan ook. Vaak valt hij gewoon uit en moet je als reiziger maar gissen naar de oorzaak. Het is een beetje guur voorjaar’s weer dus even een plekje zoeken in de Abri. Daar heeft, een paar nachten geleden, een zwerver zijn behoefte uitgesmeerd over de ruiten. Ik heb het zeker een week geleden gemeld bij Pro Rail. Ach waarschijnlijk heeft nog niemand tijd gehad om het schoon te maken. Of zou het gewoon bij het beleid horen? Normaal bied de Abri toch snel plaats aan tien mensen. Alle dertig passagiers staan nu buiten en, ja hoor, de trein waar we opwachten valt uit. Volgens de omroeper spijt het de organisatie. Door de installatie waardoor het uitvallen bekend gemaakt wordt klinkt, op de achtergrond, een schelle lach! Ach, ten minste iemand die er de lol van inziet!

Daar is de lang verwachte trein. Bij het instappen ruikt het naar rotte vis, geen prettig vooruitzicht om daar drie kwartier in te moeten zitten. Op zoek naar een zitplaats, er is nog een plekje over. Een aan diggelen gesneden zitting een, met iets onbestemds besmeurde leuning. Dat is nog de enigste plek. die over is, net echt aanlokkelijk, dus ik verkies een staan plaats boven deze plek.   O ja, het heeft de laatste tijd veel geregend daar kunnen de wissels niet zo goed tegen, dus de wissels doen het ook niet al te best!

Het derde kwartaal:

Ik heb een afspraak om tien uur, ik overweeg of ik een trein eerder moet nemen. Het worden er, voor de zekerheid, twee. Om even na achten sta ik op het perron hoopvol te wachten op iets wat niet komen gaat. De eerste trein valt uit. In verband met onderhoud op het traject loopt de dienstregeling vertraging op. Als ik navraag doe bij iemand in een uniform die eruit ziet of hij verstand heeft van treintjes, krijg ik te horen dat het heel normaal is dat er onderhoud wordt gepleegd en dat het dan wel eens kan voorkomen dat er een trein uitvalt. Hij verzekerd mij dat het allemaal gebeurd in het belang van de passagier. Dus ‘even wachten’ is zijn advies namens het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de exploitatie, ‘treintje komt zo….’ , voegt hij op een zingende toon er nog aan toe.

Daar is de trein. Iedereen stapt snel in, dol gelukkig met een staanplaats in het middenpad. Je hebt recht op een zitplaats, jammer maar door het uitvallen staan er plotseling dubbel zoveel passagiers te wachten. Het is zomer dus het is net een sauna, iedereen puft en zweet. Na tien minuten rijden stopt de trein abrupt. Er blijkt iets technisch niet in orde te zijn. We moeten wachten, in een al warmer wordende, overvolle trein. Na een kwartier niets gehoord te hebben beginnen de eerste passagiers te onderzoeken of de deuren open kunnen. Dat lukt, de meeste mensen verkiezen een plekje buiten boven de, tot gril hoogte opgelopen temperatuur.

Daar is hij weer de vertegenwoordiger van het vervoers bedrijf dat verantwoordelijk is voor al die ellende. Hij sommeert een ieder om terug te gaan in die Sauna op wielen. Zoals het hoort weigeren de opstandelingen en de eerste verkiezen een voettocht naar het dichtstbijzijnde station.

Daar aangekomen worden we met open armen opgewacht door een vertegenwoordiger van de spoorwegpolitie, die het liefst een ieder op de bon slingert omdat ze zich als onbevoegde op verboden terrein hebben begeven.

“Het is” volgens hem “levensgevaarlijk om langs het spoor te lopen. Er kan zomaar een trein aankomen.” Hij gaat er dus gemakshalve aan voor bij dat het spoor reeds is geblokkeerd door de door zijn hoeven gezakte trein.  Er worden bussen geregeld, maar dat kan nog even duren. Tja, het wordt dus tijd dat ik mijn afspraak om tien uur maar weer afbel.

O ja, het heeft de laatste tijd veel geregend daar kunnen de wissels niet zo goed tegen, dus de wissels doen het ook niet al te best!

Het vierde kwartaal:

Ik heb een afspraak om tien uur, die al een paar keer is misgelopen dit jaar. Ik twijfel. Wat te doen een of twee treinen eerder nemen. Ach het verleden heeft uitgewezen dat het geen zekerheid biedt om op tijd aanwezig te zijn. Ik ben immers afhankelijk van een vervoerder die het niet zo nauw neemt met de afspraken van zijn klanten.

Goede raad is duur. Ik besluit geen risico’s te nemen en het ongemak van de file maar op de koop toe te nemen. Immers met eigen vervoer biedt nu eenmaal meer zekerheid dan met het openbaar vervoer, zo heeft het verleden inmiddels wel uitgewezen. Mijn reistijd blijft dan ongeveer gelijk. Ik ga dus om half negen weg. Het regent, ik steek mijn paraplu op en loop droog naar de gereed staande auto.

Ik stap in mijn auto. Deze is schoon. Ruikt fris en ik hoef niet te wachten. Ik onderhoud mijn wagen altijd goed om dat ik niet voor onverwachte verassingen wil staan. Starten en hij loopt. Automatisch gaan mijn gedachten naar de trein waar ik normaal meer rijd. Het is nat en kil buiten, dus ik zet de verwarming aan, binnen een paar minuten is het behaaglijk binnen. De klimaat regeling van mijn middenklasse autootje constateert dat de temperatuur te hoog oploopt en onmiddellijk neemt het ventilatie systeem het over. ’T Is wat dat zo’n autootje wel kan wat zo’n dure trein niet kan!

Tijdens het rijden, sta ik in de file, we rijden langzaam langs het spoor waar ik normaal met de trein zou rijden. De file begint op te lossen en het verkeer komt weer op gang. Ik heb op zitten letten, er is nog steeds geen trein voorbij gekomen. Ik neem de afslag en zoek een plekje in de parkeer garage en loop, ondanks het pokken weer droog naar boven, naar de plek waar ik werk. Aangekomen op de verdieping waar mijn kantoor is kijk ik verbaasd op mijn klokje. Het is vijf voor half tien. Ik heb dus ruim de gelegenheid om even een kopje koffie te nuttigen. Ik sta voor een groot televisie scherm met mijn koffie in de hand. Op het scherm staat teletekst pagina 101. Op de tweede regel staat de volgende tekst “NS kampt met grote vertraging i.v.m. vallende blaadjes. In het hele land is de dienstregeling ontregeld en moet rekening worden gehouden met ernstige vertragingen.” O ja, er zijn de laatste tijd veel blaadjes gevallen, daar kunnen de wissels niet zo goed tegen, dus de wissels doen het ook niet al te best!

Ik gniffel een beetje en neem nog een slokje van mijn koffie.

Nee, dan vandaag.

De NS kondigt aan dat de prijzen van een kaartje, volgend jaar met 2,55% zullen moeten stijgen om de exploitatie op peil te houden.

HIHIHIHIHIIIIIIIIIIIIII, das pas lachen, toch!!!

Het is mooi geweest, ik ga wel weer met de auto !!!